حضانت فرزند – شرکت خدمات مالی و مالیاتی ، حقوقی و انفورماتیک آرمیتا
حضانت فرزند

حضانت فرزند چه شرایطی دارد؟

حضانت به معنای سرپرستی و مراقبت و نگهداری از فرزندان توسط والدین است. کودکان جزو ساده ترین و بی دفاع ترین افراد در جامعه کنونی هستند که برای تربیت و رشد نیاز مراقبت و نگهداری مناسب در خانواده هستند. مفهوم حضانت در جامعه ما به عنوان حق حضانت فرزند بیشتر شناخته می شود اما در قانون مدنی برای آن حقی تعیین شده است. طبق قانون مدنی، حضانت تکلیف و حقی بوده که بر عهده والدین قرار داده شده است. این حق و تکلیفی که قانون برای والدین در نظر گرفته است هر یک نتایجی دارد و حضانت فرزند را تحت تاثیر خود قرار می دهد.

در دنیای شلوغ و پرتنش امروزی، شناخت حقوق متقابل افراد و قوانین مربوط به آن بسیار اهمیت دارد زیرا با شناخت حق متقابل می توان از مشکلات و اختلاف های شخصی و خانوادگی در امان بود. در ادامه می خواهیم شما را با یکی از موضوعات مهم در مورد حقوق متقابل افراد با یکدیگر آشنا کنیم.

شرایط حضانت فرزند بعد از طلاق

شرایط حضانت فرزند پس از طلاق و جداشدن پدر و مادر از یکدیگر طبق قانون مدنی به این صورت است که اولویت مراقبت و نگهداری از فرزند تا سن 7 سالگی بر عهده مادر می باشد. پس از 7 سالگی حضانت فرزند بر عهده پدر بوده و چنان چه پدر و مادر با یکدیگر اختلاف بر سر حضانت فرزند داشته باشند، دادگاه برای آن ها تصمیم لازم را خواهند گرفت. طبق قانون و بررسی صلاحیت هر یک از والدین دادگاه رای لازم را در خصوص نگهداری و مراقبت از فرزند صادر خواهد کرد.

چه کسانی مسئولیت حضانت فرزندان را دارند؟

حضانت فرزند در ابتدا بر عهده پدر و مادر است اما در صورتی که هر یک از آن ها یا هردو فوت کرده باشند یا از یکدیگر جدا شده باشند، موضوع برعهده گرفتن حضانت فرزند و نگهداری و مراقبت از آن مطرح می شود. مقرراتی که در قانون مدنی و حمایت خانواده وجود دارد بیان می کند که در صورت فوت هر یک از والدین، حضانت فرزند با دیگری می باشد.

در درجه بعد می توان کسانی را که مسئولیت حضانت و نگهداری از فرزند را دارند مانند جد پدری و وصی منصوب اشاره کرد. چنان چه صلاحیت لازم را برای نگهداری و برعهده گرفتن حضانت فرزند داشته باشند، این حق به آن ها داده می شود. در قانون برای حضانت فرزندان پس از جدایی پدر و مادر از یکدیگر قوانین و مقرراتی وجود دارد که طبق آن حضانت فرزند پسر و دختر تا سن هفت سالگی بر عهده مادر است و پس از آن تا زمان بلوغ فرزند بر عهده پدر خواهد بود.

سن حضانت فرزند

عامل محدودیت سن حضانت فرزند، بلوغ فرزندان بوده که البته این عامل براساس قوانین موجود در جمهوری اسلامی ایران است. به طور کلی حضانت فرزند قبل از طلاق و جدایی والدین از یکدیگر بر عهده پدر و مادر است. در این مورد تنها زمانی که هر یک از آن ها فوت کرده باشند، حضانت فرزند بر عهده دیگری است. طبق قانون سن حضانت برای پسرها 15 سالگی و برای دختران 9 سالگی در نظر گرفته می شود و در این مدت هر یک از والدین بایستی تمامی تکالیف و مسئولیت های خود را که در قبال فرزند خود دارد انجام دهند.

آشنایی با شرایط سلب حضانت فرزند

زمانی که وضعیت جسمانی و تربیت اخلاقی فرزندان در اثر عدم مراقبت و نگهداری صحیح پدر یا مادر که حضانت فرزند بر عهده آن است در معرض خطر و آسیب جدی باشد قانون این اجازه را دارد که حکم سلب حضانت از شخص دارنده صادر کند. شرایطی که باعث می شود این حکم در مورد حضانت فرزند به درخواست یکی از والدین یا دادگاه صادر شود به شرح زیر است:

  • فساد اخلاقی و فحشا

  • اعتیاد به مواد مخدر، الکل، قمار

  • اذیت و آزار جسمانی و ضرب و جرح کودک

  • ابتلا به بیماری روحی و روانی با تشخیص پزشک

  • سوء استفاده از کودک برای مشاغل مختلف از جمله قاچاق، فساد و فحشا، تکدی گری و غیره

چنان چه هر یک از موارد بالا به اثبات برسد، امکان حضانت فرزند از هر یک از والدین سلب می شود زیرا به تشخیص دادگاه پدر یا مادر صلاحیت نگهداری و مراقبت از فرزند را نداشته و باید حضانت را به فرد دیگری بسپارند. برای اطلاع از قوانین و مقررات موجود در مورد چگونگی دریافت حضانت و شرایط آن می توانید با کارشناسان باتجربه و حرفه ای در این زمینه مشورت داشته باشید تا شما را در این زمینه راهنمایی و کمک کنند.

نکات کاربردی و مهم در مورد حضانت فرزندان

حضانت فرزند و نگهداری و مراقبت از آن جزو مسائل مهم پس از طلاق والدین از یکدیگر است. زیرا هر یک از آن ها در تلاش هستند که حضانت فرزند را برای خود دریافت کنند تا درد جدایی خود را سریع تر فراموش کنند. طبق قانون مدنی کشور حق حضانت فرزند پس از طلاق، هم به عهده پدر و هم مادر می باشد. حضانت فرزند حق و تکلیف والدین است و نمی توان بدون دلیل قانع کننده ای دادگاه حکم سلب حضانت را برای هر یک از آن ها صادر نماید.

همان طور که قبلا به این موضوع اشاره کردیم چنان چه والدین با هم زندگی کنند حضانت فرزند بر عهده هردوی آن ها می باشد. اگر پدر و مادر از یکدیگر جدا شده اند و هر یک زندگی خود را دارند، حضانت فرزند ابتدا چه پسر باشد چه دختر تا هفت سالگی بر عهده مادر و بعد از آن به پدر تعلق می گیرد. سن حضانت فرزند مشخص نیست اما به طور کلی تا بلوغ فرزند سن حضانت تعیین می شود و پس از آن حق انتخاب با خود فرزند است که می خواهد با پدر یا مادر زندگی کند. در صورت مشاهده هر گونه موارد عدم صلاحیت نگهداری و مراقبت از فرزندان، دادگاه این اجازه را دارد که در صورت اثبات آن ها حق حضانت را از هر یک از والدین سلب کند و به دیگری بدهد.