نسبت های مالی چیست و چه کمکی می کند؟ – شرکت خدمات مالی و مالیاتی ، حقوقی و انفورماتیک آرمیتا
نسبت های مالی چیست و چه کمکی می کند؟

شرکت ها برای تعیین وضعیت مالی خود اسناد و گزارش هایی را در قالب خدمات مالی تدوین می کنند. این صورت های مالی به صورت سالانه یا هر شش ماه یک بار مورد بررسی و بازبینی قرار می گیرند. بین دارایی های هر موسسه یا واحد تجاری، ارتباطی وجود دارد که در اسناد مالی این ارتباط را به شکلنسبی بیان می کنند. به منظور ارزیابی وضعیت مالی شرکت در آینده و پیش بینی روند رشد و بهبود عملکرد آن به نسبت های مالی به کمک صورت های مالی نیاز است. در این مقاله درباره نسبت های مالی صحبت خواهیم کرد. با توجه به تعداد زیاد ارقام و داده ها در صورت های مالی و جمع آوری آن ها به صورت یک جا امکان بررسی و پاسخگویی به تمامی نیازهای یک شرکت نیست. به دلیل اینکه این داده ها ارتباط معناداری بین یکدیگر ندارند و باید این ارتباط و مقایسه را خود اشخاص ایجاد کنند تا وضعیت اقتصادی را بهبود ببخشند. هر چند کار سخت و زمان بری خواهد بود، اما با استفاده از نسبت های مالی می توان به بهترین شکل تجزیه و تحلیل را انجام داد. نسبت مالی جزئی از کل است و شکل یک سیگنال جداگانه آن را بررسی نمی کنند. در این بخش به انواع آن می پردازیم.

نسبت های مالی چیست و چه کمکی می کند؟

انواع نسبت های مالی

نسبت های مالی به چندین دسته تقسیم بندی می شود، که سعی داریم در این بخش شما را با انواع آن آشنا کنیم.

نسبت های مالی نقدینگی

اغلب یکی از فاکتورهای مهمی که بین شرکت ها وجود دارد و قدرت آن ها را نشان می دهد، میزان نقدینگی است. نسبت های مالی نقدینگی نیز نمایانگر توانایی شرکت در برابر پرداخت بدهی ها و رعایت تعهدات مالی کوتاه مدت است. هر چه این نسبت بالاتر باشد، امنیت شرکت بیشتر می شود.

 

نسبت جاری = دارایی های جاری / بدهی های جاری

این فرمول میزان توانایی پرداخت بدهی های جاری از محل دارایی های جاری شرکت را نشان می دهد. نسبت جاری حاصل تقسیم دارایی های جاری به بدهی های جاری است.

نسبت آنی = دارایی های آنی / بدهی های جاری

در این نسبت اگر پاسخ بیشتر از یک باشد توانایی بالاتری را برای بازپرداخت بدهی های جاری نشان می دهد. برای تبدیل کالا به وجه نقد زمان زیادی لازم است که در این فرمول ها محاسبه نمی شوند. این نوع نسبت نشان دهنده بازپرداخت بدهی در بلندمدت است. در واقع توانایی بازپرداخت بدهی برابر می شود با میزان توانایی پاسخگویی شرکت به بدهی های بلندمدت در زمان سررسید آن ها. برای اینکه میزان بدهی های بلند مدت بنگاه تجاری در تحلیل محاسبه شود، باید بر ساختار بلندمدت مالی و علمیاتی شرکت تاکید کرد. اگر میزان بدهی یک موسسه زیاد شود، برای تامین منابع مالی مدیر ناچار است از روش های دیگر مانند کمک گرفتن از سرمایه گذار استفاده کند. یا اینکه سررسید بدهی ها را تمدید کند که در هر کدام از این روش ها با افزایش هزینه تامین سرمایه مواجه خواهد بود.

 

نسبت های مالی اهرمی و پوششی

 

نسبت های مالی فعالیت

دارایی هایی که در اختیار مدیران قرار دارد را می توان با نسبت مالی فعالیت، نقد کرد. این نسبت ب مقدار کارایی و عملکرد برگرفته از دارایی ها اشاره دارد که شامل گردش مطالبات، میانگین دوره ای وصول مطالبات و گردش موجودی می شود. یکی از مهمترین ویژگی های نسبت مالی فعالیت، ارتباط دادن اقلام ترازنامه با صورت سود و زیان است. لازم به ذکر است برخلاف اینکه اقلام ترازنامه در لحظه محسابه می شوند، اقلام سود و زیان در یک دوره زمانی خاص تعریف می شوند. هر چند هنگام تحلیل و محاسبه نسبت فعالیت این موضوع را در نظر نمی گیرند. برای بررسی توان شرکت در دریافت سود، از نسبت های مالی سودآوری استفاده می کنند تا شرکت را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند. برای ارزیابی دقیق صورت های مالی فاکتورهای مختلفی مانند سود خالص و ناخالص مورد بررسی قرار می گیرد. از مزایای ارزیابی نسبت های سودآوری جلب توجه سرمایه گذاران و تعیین شرایط و محل مناسب شرکت از نظر سرمایه گذاری است. برای اینکه درک درستی از وضعیت مالی شرکت داشته باشید و یا تجزیه و تحلیل گزارش های مالی را به دست آورید، بایستی از این نسبت های مالی استفاده کنید.

 

نسبت های مالی اهرمی و پوششی

نسبت سود ناخالص = سود ناخالص / فروش خالص

سودی که به شرکت وارد می شود بر اساس درصد محاسبه می گردد. به ازای هر ریالی که شرکت فروش می کند به سود ناخالص اضافه می شود تا شرکت ها بتوانند قیمت تمام شده را بر اساس تولید کالاها محاسبه نمایند. دیگر فرمول های نسبت سودآوری به قرار زیر است

  • بازده فروش = درآمد خالص / فروش خالص
  • بازده دارایی = درآمد خالص / میانگین کل دارایی
  • بازده حقوق صاحبان سهام = درآمد خالص / میانگین کل دارایی

نسبت های مرتبط با ارزش بازار سهام

نسبت مالی دیگری در شرکت ها وجود دارد که قیمت بازار سهام شرکت را به ارزش دفتری ارتباط می دهد. همچنین به مشخص نمودن ارتباط بین قیمت سهام با سود سهام پرداختی در رای صاحبان سرمایه، کمک می کند. این نسبت ها شامل درآمد هر سهم (EPS) است که برابر می شود با حاصل تقسیم سود به تعداد سهام شرکت. درآمد هر سهم می تواند معیار خوبی برای ارزیابی عملکرد شرکت و پیش بینی سود سهام باشد. برای ارزیابی رابطه موسسه با سهام داران از نسبت قیمت به درآمد هر سهم استفاده می کنند. در واقع این نسبت مشخص می کند هر سهم در بازار چند برابر عایدی سالیانه قیمت دارد. فرمول محاسبه این نسبت عبارتست از قیمت روز هر سهم در بازار تقسیم بر درآمد هر سهم.